Bali!

Hup van Jakarta op naar Bali! Zeer benieuwd hoe dit eiland zal zijn gezien de lovende verhalen van mensen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dit eiland voornamelijk ken van de bomaanslagen enkele jaren geleden. Het hup van Jakarta naar Bali ging niet zomaar. Het lijkt slechts een afstand van enkele kilometers die de ferry toch in enkele minuten zou moeten kunnen overbruggen. Echter, door het drukke ferry verkeer, deed de ferry er zeker een uur over. Lang leve de reis pilletjes! Eenmaal aangekomen op Bali moesten we op zoek naar vervoer om naar Lovina te komen. Mannetjes wijzen ons de weg naar de public bus station, mooi! Het schijnt hier zo te werken dat de bus pas vertrekt wanneer deze vol tot bijna vol zit. Dit was niet het probleem geweest als het een vergelijkbare drukke lijn als de heyendaalshuttle was geweest.  Maar dit bleek niet het geval. Een Maleisische jongen moest dezelfde richting uit en, na dik een uur wachten, waren er een moeder en kind die ook die kant op moesten. Nog steeds niet bijna vol. De bus chauffeur maakte totaal geen aanstalte om te willen vertrekken dus moest de prijs van onze tickets omhoog zodat we vandaag nog in Lovina zouden aankomen. Hotel in Lovina was al geboekt en in eerste instantie zag dit er prima uit!! Eenmaal in onze kamer bleek er een kakkerlak, ja ik moet er nog steeds aan wennen, in onze badkamer te zitten. Dat valt wel te overleven. Omgekleed en wel was ik klaar om lekker in bed te gaan liggen! (Zo'n boottrip en busrit zijn voor mij nogal vermoeiend). Tot mijn grote schrik zaten er allemaal kleine beestjes in bed! In mijn pyjamaatje (het tje geeft een beter beeld) naar de receptie en gelukkig kregen we een nieuwe kamer waar geen beestjes waren, lekker slapen:).
De volgende dag bleek dat lovina beach eigenlijk niet zoveel is. Lekker een dagje chillen aan het zwembad en de volgende ochtend dolfijnen gaan spotten. We waren niet de enige, als mieren vaarden de bootjes van de ene naar de andere kant als er weer een dolfijn was gespot. De zonsopgang was vooral erg gaaf. Die dag vervolgden we onze weg richting Ubud.

Ubud, een stuk toeristischer maar een stadje met een super leuke sfeer! Leuke winkeltjes, cafeetjes en restaurants. Al snel hadden wij ons lievelingsrestaurant gevonden waar we alle drie de avonden door brachten en genoten van de allerlekkerste rib pork ever. Het restaurantje zelf was ook erg leuk, gerund door een familie en de passie voor koken was te zien. Het op smaak brengen van gerechten gebeurde secuur en alvorens de gerechten geserveerd konden worden moest de kok(in) zelf even proeven. Verder een dag een tour geboekt, we bezochten diverse tempels, rijstvelden en een koffie plantage. De andere dag hadden we een chauffeur geregeld via de tourist information bij het restaurantje. Heel dapper bezochten Desi en ik de monkey forest. Als twee bange schapen bewogen wij ons voort en bleven schuilen achter andere mensen. Super lief die aapjes maar deze waren iets te gewend aan mensen. De chauffeur bracht ons vervolgens naar een bekende tempel, Bedugol, maar dit viel zwaar tegen.  Ons andere geplande bezoek aan de Tanah lot besloten we te skippen, lekker vroeg naar bed. De volgende dag werden we om 07.30 opgepikt om richting de haven en dan naar Gili Air te vertrekken.

De boottrip richting Gili Air was zacht gezegd niet helemaal wat we ervan hadden verwacht. Stoeltjes die krap waren maar bovenal de ongelooflijke hitte. Nu werd mij duidelijk waarom je nooit levende wezens in de brandende zon in de auto moet achterlaten. Maar goed we hebben het overleefd en chillen nu heerlijk op Gili Air. Een perfecte bungalow met buiten douche, een heerlijk zwembad, een meer dan geweldig ontbijt (muesli en bruin brood!!), mooie blauwe zee en leuke barretjes en restaurantjes. Ik ben gelukkig:).