Bangkok!
14 augustus 2015 - Mandalay, Myanmar
Zondag was het dan eindelijk zover, het vertrek naar Zuid-Oost Azië! Ouders en zusje brachten mij naar Schiphol, na een innig afscheid stapte ik het vliegtuig in, Here we go!:)
Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Bangkok was het lang wachten bij de bagageband. Verschillende zwarte flightbags kwamen langs, maar waar was de mijne? Zat er iets verkeers in? Alle doemscenorios gierden door mijn hoofd. Op een klein briefje bij een balie stond mijn achternaam, ik moest mij melden. Gelukkig, mijn bagage was achter gebleven in Abu Dahbi en zou de volgende dag aankomen in Bangkok. Opluchting overheersde. Dan maar op naar de skytrain! Met de skytrain naar het eindstation en ja hoor daar was Desi met een tuktuk!! Dikke knuffels door gegeven van iedereen:). Super en heel raar om haar in Bangkok te zien. Samen naar het hostel getuktukt. Wel even wennen dst verkeer hier in Bangkok. Al snel leer ik dat je je gewoon moet over geven aan de tuktukdriver, wat een heerlijk gevoel tuktukkend door de Bangkok! Na alle spullen in het hostel te hebben neer gezet, waar het personeel het woord klantvriendelijkheid niet kent, zijn we richting Koh San Road gelopen. Die avond heb ik mijn eerste Pad Thai gegeten en kennis gemaakt met twee reisvriendinnen van Desi.
De volgende dag, na redelijk uit geslapen te hebben, zagen we Pauline:) op naar de ambassade van Myanmar om ons visum te regelen. Daar kwamen we gelukkig net op tijd aan. We vreesden wachttijden van 4 uur maar na een half uur stonden we alweer buiten. De nummertjes waren op en dus mochten wij even tussendoor omdat die anders niet wist wat die met ons aanmoedigen, chill!! 'S middags samen met nog twee vriendinnen van Pauline naar Grand Palace geweest. Geluk bij een ongeluk, een lange broek/rok was verplicht en laat dat nou het kledingstuk zijn die ik aanhad! (Jaja het heeft een voordeel dat je tas pas later komt). Bij de ticketcontrole werden Pauline en Britt terug gestuurd, hun rok zou te doorschijnend zijn. Onder tussen liepen Aziaten met een kort jurkje of rokje vrolijk door, niemand die ze tegen hield. Eventjes wennen dat dit hier zo werkt. Na een half uur konden ook wij naar binnen, ze hadden even snel een lange broek gescoord bij een kraampje. Het was het wachten zeker waars, echt ongelooflijk mooi, wat er hier allemaal voor budha wordt gemaakt is echt onvoorstelbaar.
Dag 3 in Bangkok zijn we wakker geschrokken om 11 uur. Opschieten want we gaan fietsen door Bangkok! Spullen brengen naar het hostel van Pauline, probleem: ze waren al weg! Gelukkig was Inge(reisvriendin van Desi) er en konden we in haar kamer onze spullen dumpen en snel de tuktuk pakken. Net op dit moment hadden we de langzaamste tuktuk driver van bangkok.. De fietstocht was echter super! Fietsend door de smalle straatjes in Bangkok, het drukke Chinatown, de mooi rijstvelden en kleine wijken. Een heerlijke verlate lunch gehad bij een Thais vrouwtje waar borden en schalen eten al klaar voor ons stonden.
'S avonds naar de night market geweest, gezellig met zijn vijven in de tuktuk! Eenmaal op de night market bleek het ook de plek te zijn waar alle pingpong shows worden gehouden. Vandaar dat onze tuktuk driver continu pingpong geluiden maakte en dacht dat we stiekem daar heen gingen.
Dag 4 zijn we naar een floating market geweest. 2000 baht (70€) vroegen ze voor een ticket, belachelijk! Uiteindelijk hebben we 2000baht betaalt voor vier personen. Ja het is hier wel echt opletten want je wordt opgelicht waar je bij staat. De floating market was leuk om gezien te hebben, maar niet super zoals ze doen geloven. 'S middags het visum voor Myanmar opgehaald, gelukkig gelukt!:)
Op dit moment zitten Pauline, Desi en ik in het vliegtuig naar Mandalay, Myanmar. Hopelijk ruikt het daar wat beter, want hoewel ik Bangkok een geweldige stad vind, ik krijg geen hap door mijn keel door de etensluchten die je in de straten ruikt.
Liefs vanuit het vliegtuig ergens boven Thailand of Myanmar
Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Bangkok was het lang wachten bij de bagageband. Verschillende zwarte flightbags kwamen langs, maar waar was de mijne? Zat er iets verkeers in? Alle doemscenorios gierden door mijn hoofd. Op een klein briefje bij een balie stond mijn achternaam, ik moest mij melden. Gelukkig, mijn bagage was achter gebleven in Abu Dahbi en zou de volgende dag aankomen in Bangkok. Opluchting overheersde. Dan maar op naar de skytrain! Met de skytrain naar het eindstation en ja hoor daar was Desi met een tuktuk!! Dikke knuffels door gegeven van iedereen:). Super en heel raar om haar in Bangkok te zien. Samen naar het hostel getuktukt. Wel even wennen dst verkeer hier in Bangkok. Al snel leer ik dat je je gewoon moet over geven aan de tuktukdriver, wat een heerlijk gevoel tuktukkend door de Bangkok! Na alle spullen in het hostel te hebben neer gezet, waar het personeel het woord klantvriendelijkheid niet kent, zijn we richting Koh San Road gelopen. Die avond heb ik mijn eerste Pad Thai gegeten en kennis gemaakt met twee reisvriendinnen van Desi.
De volgende dag, na redelijk uit geslapen te hebben, zagen we Pauline:) op naar de ambassade van Myanmar om ons visum te regelen. Daar kwamen we gelukkig net op tijd aan. We vreesden wachttijden van 4 uur maar na een half uur stonden we alweer buiten. De nummertjes waren op en dus mochten wij even tussendoor omdat die anders niet wist wat die met ons aanmoedigen, chill!! 'S middags samen met nog twee vriendinnen van Pauline naar Grand Palace geweest. Geluk bij een ongeluk, een lange broek/rok was verplicht en laat dat nou het kledingstuk zijn die ik aanhad! (Jaja het heeft een voordeel dat je tas pas later komt). Bij de ticketcontrole werden Pauline en Britt terug gestuurd, hun rok zou te doorschijnend zijn. Onder tussen liepen Aziaten met een kort jurkje of rokje vrolijk door, niemand die ze tegen hield. Eventjes wennen dat dit hier zo werkt. Na een half uur konden ook wij naar binnen, ze hadden even snel een lange broek gescoord bij een kraampje. Het was het wachten zeker waars, echt ongelooflijk mooi, wat er hier allemaal voor budha wordt gemaakt is echt onvoorstelbaar.
Dag 3 in Bangkok zijn we wakker geschrokken om 11 uur. Opschieten want we gaan fietsen door Bangkok! Spullen brengen naar het hostel van Pauline, probleem: ze waren al weg! Gelukkig was Inge(reisvriendin van Desi) er en konden we in haar kamer onze spullen dumpen en snel de tuktuk pakken. Net op dit moment hadden we de langzaamste tuktuk driver van bangkok.. De fietstocht was echter super! Fietsend door de smalle straatjes in Bangkok, het drukke Chinatown, de mooi rijstvelden en kleine wijken. Een heerlijke verlate lunch gehad bij een Thais vrouwtje waar borden en schalen eten al klaar voor ons stonden.
'S avonds naar de night market geweest, gezellig met zijn vijven in de tuktuk! Eenmaal op de night market bleek het ook de plek te zijn waar alle pingpong shows worden gehouden. Vandaar dat onze tuktuk driver continu pingpong geluiden maakte en dacht dat we stiekem daar heen gingen.
Dag 4 zijn we naar een floating market geweest. 2000 baht (70€) vroegen ze voor een ticket, belachelijk! Uiteindelijk hebben we 2000baht betaalt voor vier personen. Ja het is hier wel echt opletten want je wordt opgelicht waar je bij staat. De floating market was leuk om gezien te hebben, maar niet super zoals ze doen geloven. 'S middags het visum voor Myanmar opgehaald, gelukkig gelukt!:)
Op dit moment zitten Pauline, Desi en ik in het vliegtuig naar Mandalay, Myanmar. Hopelijk ruikt het daar wat beter, want hoewel ik Bangkok een geweldige stad vind, ik krijg geen hap door mijn keel door de etensluchten die je in de straten ruikt.
Liefs vanuit het vliegtuig ergens boven Thailand of Myanmar
Gelukkig dat je bagage boven water is.
Heb je in Myanmar geen last meer van de overstromingen ?
Je had een leuk beeldend reisverhaal geschreven. De groeten aan je reisvriendinnen en jij een dikke knuffel , ben benieuwd naar je volgende reisverslag.
oma
xx