Myanmar: het land van jagen en verzamelen

Mandalay

Na een busrit vanaf het vliegveld naar de stad Mandalay weten we niet wat we zien. Waar zijn wij terrecht gekomen? Taxi chauffeurs die ons bespringen, armoedige hutjes waar mensen in leven en bovenal een en al hitte. De eerste indruk van Myanmar is totaal verkeerd, daar zullen we later achter komen. Wij lopen samen met vier Duitse meisjes richting een hostel, hopelijk kunnen wij hier verblijven! 43 graden staat er op de teller, vandaar dat het zweet van ons af gutst. Op het gegeven moment vraag ik de weg aan twee jongens op een scooter, ze wijzen ons een kant uit wat later verkeerd blijkt te zijn. Ze komen ons achterna scooteren en weten waar ons hostel is! Dit is een betere indruk van Myanmar, mensen die je helpen:). Gelukkig, er is plaats in het hostel! We horen al snel dat we niet te lang in de grote steden zoals Mandalay en Yangon moeten verblijven. De volgende dag zullen we dan ook al vertrekken richting Bagan. Om toch nog wat van Mandalay mee te krijgen bezoeken wij samen met twee andere Duitse meisjes Mandalay Hill. Tijdens sunset heb je zo een prachtig uitzicht over de stad. Het is te zien dat de rivier door overstromingen een stuk hoger staat dan normaal. Tijdens onze taxi-rit zie je mensen met een zilveren kom langs de kant staan. Zij verzamelen geld in voor de overstromingen hier in Myanmar. 

Bagan

Zaterdagochtend vertrekken we richting Bagan. Van horen zeggen begrijpen we dat de wegen hier in Myanmar niet al te best zijn. Gelukkig heb ik mijn lading reispillen bij mij! Proberen te slapen in de bus en ondertussen van de omgeving te genieten. Ik heb overigens nog nooit gezien dat een bus zo efficient werd gebruikt. (werkelijk overal op de grond tassen en er is geen plekje meer waar nog een stoeltje tussen zou passen). Onderweg zie je dat je echt een stuk terug de tijd in gaat, mensen verbouwen alles zelf en de waterbuffels worden gebruikt voor op het land. Er komt geen machine aan te pas. In Bagan komen we terecht in een erg prettig hostel, Ostello Bello! (zoals de naam al doet vermoeden zijn de eigenaars Italiaans). En wauw wat is Bagan gaaf!! Duizenden tempeltjes, leuke straatjes met terassjes en iedereen is heel vriendelijk. 'S avonds proberen we al onze eerste sunset met uitzicht op het tempelveld mee te pakken, werkelijk prachtig! Overigens is het vooral fijn dat het massatoerisme hier nog niet heeft toegeslagen. Dus de bevolking is hier nog erg blij met de toerist. 

De volgende dag gaan we met een scootertje het tempelcomplex verkennen. Bij sommige tempels komt er meteen een vrouwtje op je af die een rondleiding geeft bij de tempel en vervolgens spullen aan je wilt verkopen. Wij hadden een heel lief vrouwtje waar we de volgende dag ook nog terug zullen komen om een mooi schilderij van haar te kopen. We hebben die dag ontzettend veel mooie tempels gezien met Budhas, waaronder een slapende Budha. Heel bijzonder om te zien. 'S middags komen wij bij een tempel waar wordt gezegd dat er een lucky Budha is. Wij daarheen, een klein hutje met een vervormde grote rots erin (later blijkt dat dit lucky Budha is). We worden opgevangen door twee vrouwtjes die ons een bakje water, een bakje melk en wat brood kruimels geven. Het bakje water moeten we over de steen gooien en zij zingen een gebed. Vervolgens gooien we de melk en de broodkruimels in een kom. Aan het eind van het ritueel ontvangen we een tak, die ons geluk zal brengen. Misschien is het wel leuk om iets geld te geven als bedankje? Maar al snel komen ze naar ons toe om te zeggen dat het ons 1000 Kyat p.p. kost, zonder vooraf iets te melden! Uiteindelijk iets geld geven, maar bij lange na dat bedrag niet, snel wegwezen! 'S avonds willen we op een andere tempel graag de sunset zien. Laten we vooral op tijd erheen gaan zodat we nog een mooi plekje kunnen bemachtigen en kunnen genieten van het uitzicht. Helaas dit gaat helemaal mis. We raken verdwaald in de tempelvelden. We zijn terrecht gekomen tussen het gewas waar geen weg meer te bekennen is. Door takken met grote prikkels, veel zand en stenen vinden we uiteindelijk iets wat op een weggetje uit. Eindelijk komen we bij onze tempel aan! Helaas wel een beetje laat voor de sunset, de eerste mensen vertrekken alweer. De terug weg hebben we heel braaf een gezin gevolgd zodat wij in ieder geval weer op de grote weg terrecht zouden komen. 

Onze laatste dag in Bagan willen we nog graag een sunrise mee maken. Om 04.30 gaat de wekker, aankleden en gaan! Pauline blijft lekker liggen wat achteraf de beste keuze bleek. Eenmaal op de tempel aangekomen is het hartstikke bewolkt, geen sunrise te zien! Snel weer terug om nog wat slaap mee te pakken. In de middag nog naar Old-Bagan gescooterd. Bij een tempel komt een vrouw naar ons toe lopen om te vragen of ze ons mag beschilderen met Thanaka (de make-up trend hier en het biedt tevens bescherming tegen de zon). Op de terugweg een mooie schilderijtje gekocht  bij de lieve vrouw van de dag ervoor. 

Kalaw-Inle Lake 

Na een prachtige maar verschrikkelijke busrit komen we aan in Kalaw. De volgende ochtend gaat onze drie-daagse trekking van Kalaw naar Inle Lake beginnen, vroeg slapen dus!

Trekking dag 1
Op onze eerste dag van de trekking maken we een tocht van 22 km. Ko Min, onze guide, kwam ons om 08.30 ophalen bij het hotel. Eerst twee anderen ophalen bij een ander hotel en dan gaat het beginnen!  Door smoezelige modderpaadjes trekken we het bos door. Wanneer je denkt dat het niet modderiger kan gebeurd het dan toch. Over boomstammen het water over steken, door rijstvelden lopen waar nauwelijks een weggetje is en over de layers van het spoor heen huppen. Aan het begin van de tocht hebben we allen een wandelstok gekregen, nu hebben we door waarom! (toen voelde we ons nerdie-wandelaars, maar zonder Pluk Ron en Olaf hadden we het niet overleefd!). Na de lunch, op een mooi viewpoint, hebben we wildgeplast met het mooiste uitzicht ever! (Mariek en Jos, we misten jullie!) Uiteindelijk komen we wat meer in de bewoonde wereld terecht. Er is een schooltje waar kinderen hout aan het verplaatsen  zijn voor vuur. Geweldig om te zien hoe de kinderen bezig zijn! Aan het einde van de dag komen we aan bij onze overnachtings  plaats: wauw wat gaaf! Een echte home stay. Denk terug aan de tijd van het jagen en verzamelen, dan heb je ongeveer een idee waar we in terecht zijn gekomen. Waterbuffels die worden gebruikt om het land te bewerken, een gat in de grond waar je je behoefte kan doen, een grote ton met water wat je gebruikt om te "douchen" en bovenal geen elektriciteit. Een super ervaring! 
Tijdens deze tocht hebben we onze eigen kok die ervan houdt om overal ginger doorheen te doen. Een beetje too much. Onze matjes zijn netjes klaar gelegd boven in verblijf. Om 20.30 zijn we uitgeput en klaar om te gaan slapen, dachten we. Een joekel van een spin gooit roet in het eten. Gelukkig hebben we Ken! (Ken en Tina zijn twee Australiërs die bij ons in de groep zitten) Spin verjaagd en onze matrassen in het midden van de ruimte gelegd. Tijd om te slapen met het gekrijs van een huilende baby op de achtergrond, de hele nacht..

Trekking dag 2 
Na een gebroken nacht vanwege de huilende baby maken we ons klaar voor dag 2! Je behoefte doen in de open air is veel beter dan in de zogenaamde wc's merk ik al snel. De lucht in de wc's  is terrible en ik ga ongeveer 10x bijna over mijn nek. Vanaf nu benoem ik de bosjes tot mijn nieuwe wc! Onze benen moeten even inkomen tijdens het begin van de wandeling  (Desi heeft blaren en de spiertjes zijn iets minder soepel). Lopend door de prachtige  rijstvelden, landbouw en akkerbouw passeren we wat dorpjes. Sommige zijn iets moderner dan andere: lees de huisjes zijn van steen in plaats van hout en er is wat elektriciteit. De buffels en bevolking zijn druk aan het werk op het land. We lopen langs een schooltje en mogen even  binnen gaan kijken om te zien hoe zij hier les krijgen. Schattig hoe sommige kinderen ons uiterlijk proberen na te doen (grote ogen en  neus maken met hun handen) terwijl andere hard door werken. Een korte pauze bij een vrouwtje die tassen weeft en verkoopt voor 3.60$. Een tas maken duurt ongeveer 3 dagen, een inkomen van 1.20$/dag. Toch biedt ze ons thee, en wat Myamese versnaperingen aan. Eenmaal bij lunch houden we een siësta,  iedereen is kapot! Na de lunch gaat alles een stuk beter. We hebben mogen aanschouwen hoe buffels worden gewassen in een water poule wat ze volgens mij heerlijk vinden! Op een ontzettend modderig "paadje" zat er een grote waterbuffel achter ons, opschieten!! Aan het eind van de dag zijn we aangekomen  op onze volgende overnachtings bestemming: the monstary! Werkelijk geweldig om in dit klooster te mogen slapen:) Daarnaast is er wederom een soort badkuip met water waar je je man wassen! Gezellig met zijn drieën tegelijk "douchen", zorgend voor veel fun en jolijt! Na het avondeten nog even samen wildplassen en dan zijn we klaar om te gaan slapen!

Trekking dag 3
Wakker worden door de zingende nonnen, ik kan mij ergere dingen bedenken. Het besef dat je vannacht hebt mogen doorbrengen in een monastry is geweldig. Rustig onze spulletjes bij elkaar pakken, omkleden en klaar maken voor het ontbijt. Met strak gespannen kuiten strompelen we naar de ontbijtplek, heerlijk veel fruit en een lekker french toast. We zijn er klaar voor! Al snel merken we dat we toch niet zo hard lopen als we dachten. Groepjes halen ons in terwijl wij voor ogen hadden dat we een  best redelijk tempo lopen. Door de bossen zien we in de verte de eindbestemming: Inle Lake! niet te vroeg juichen: de knie begint op te spelen. Maar strompelend bereiken we de finish! Met een bootje over inle lake worden we gebracht tot vlakbij het door Ko Min geadviseerde hotel. Een heerlijke kamer, echte bedden, een heerlijke douche en een normale wc. Eventjes optimaal genieten van het "normale" leven.

Inle Lake 

Om 06.30 gaat de wekker. We maken ons klaar voor een boottocht over Inle Lake. Eenmaal op de boot begint de lucht er erg donker uit te zien. Regenjassen aan en overleven maar! Tijdens ons boottochtje bezoeken we een marktje, lotus/silk - makerij, long-neck vrouwen, een zilver-makerij en een leuk restaurantje. Vooral niet teveel lopen! 'S middags nemen we een duik in het zwembad en maken we ons klaar voor de nachtbus naar yangon.

Yangon 

Eenmaal aangekomen in Yangon na een verschrikkelijke busrit voor Pauline en Desi (ik heb prima geslapen) gaan we op zoek naar een chill hostel. Het four rivers hostel is precies wat we nodig hebben, je kan er heerlijk chillen in een gemeenschappelijke ruimte. Pauline ligt ziek op bed en Desi is er ook niet al te best aan toe. 'S middags is het dan zover Pauline gaat terug naar huis! Het was super gezellig en hopelijk overleeft ze de reis een beetje! Desi en ik besluiten vroeg naar bed te gaan. De trekking was stiekem toch best wel heel erg vermoeiend.
Vandaag gaan we nog even heerlijk rustig aan doen, een bezoekje brengen aan de shopping mall en ons voorbereiden op Indonesie! Morgen vertrekken we richting Jakarta:).